Er bestaat geen enkele wereldwijde norm voor brandveilige stof. Frankrijk certificeert flexibele materialen als M1 of M2 volgens zijn eigen classificatie. Groot-Brittannië test volgens BS 5852. De EN 1021-reeks vormt een bredere Europese basis voor gestoffeerd meubilair. Maritieme interieurs vallen onder IMO-regelgeving, en transport, waaronder spoor en luchtvaart, kent weer zijn eigen afzonderlijke eisen. Een stof die onder de ene methode gecertificeerd is, geldt niet automatisch onder een andere.
Mublo's stoffen zijn onafhankelijk gecertificeerd voor deze gespecialiseerde toepassingen, waaronder IMO-gecertificeerde stoffen voor maritiem gebruik, en stelt het juiste gecertificeerde artikel voor zodra de werkelijke vereiste van een project bekend is.
Om hier praktisch mee om te gaan voor gestoffeerd meubilair in contractinterieurs, horeca, zorg, kantoren en woonprojecten, brengt Mublo zijn eigen assortiment onder in één eenvoudige schaal van één tot vijf sterren, ontworpen om het zoeken te vereenvoudigen. De sterclassificatie van een product is cumulatief: een product met vijf sterren heeft de tests voor vier, drie, twee en één ster al doorstaan. De classificatie geeft het hoogste niveau van brandprestatie weer waarvoor een product getest en goedgekeurd is.
| Rating | Standard |
|---|---|
| ★★★★★ | M1 (NF P92-507) or equal, such as B-s1,d0 |
| ★★★★ | BS 5852 Crib 5 or equal, such as M2 (NF P92-503) |
| ★★★ | EN 1021 Parts 1–2 or equal |
| ★★ | NF EN 1021-1 or equal, such as BS 5852 Part 1 |
| ★ | No fire retardancy tested |
De getoonde normen zijn representatief. Gelijkwaardige classificaties die onder andere nationale systemen erkend zijn, komen in aanmerking voor dezelfde ster.
Onder NF P92-507, de Franse classificatienorm, wordt een stof onder een hoek aan een vlam blootgesteld, en het resultaat hangt af van wat er gebeurt zodra die vlambron wordt weggenomen.
M1, niet-ontvlambaar, betekent dat het materiaal zichzelf dooft zodra de ontstekingsbron wordt weggenomen. M2, licht ontvlambaar, betekent dat het nog even doorbrandt voordat het dooft. De klasse wordt bepaald door hoe lang de stof blijft branden nadat de ontstekingsbron is weggenomen, niet door of ze al dan niet vlam vat.
Het type materiaal bepaalt welke test en welk certificaat van toepassing zijn. Wandbekleding en meubelstof lopen niet hetzelfde brandrisico in een ruimte en worden daarom niet op dezelfde manier getest, precies waarom er voor elk een apart certificaat en classificatie bestaat. Een classificatie op het technisch blad van een stof verwijst altijd naar de test die past bij dat materiaal en het beoogde gebruik ervan.
De test zelf gebruikt een elektrische brander, twintig seconden tegen de stof gehouden en daarna weggenomen. Wat er na dat contact gebeurt, bepaalt uiteindelijk de classificatie.
Een laboratorium leest vanaf dat moment vijf markers af: hoelang de vlam blijft branden nadat de brander is weggenomen, of gloeiende punten zich verspreiden buiten het reeds verkoolde gebied, of er brandende druppels van de stof vallen, hoe het materiaal zich gedraagt tijdens het smelten, en de lengte van de vernietigde of verbrande stof, gemeten in millimeter. Daarnaast wordt een aparte vlamverspreidingstest uitgevoerd. Elke marker wordt afzonderlijk beoordeeld, en de klasse, M1 of M2, volgt uit de combinatie van al deze resultaten samen, niet uit één enkele meting op zich.
Elk project heeft zijn eigen brandveiligheidseisen en risicobeheersing. Mublo gaat na welke specifieke certificering een project daadwerkelijk vereist en stelt het artikel voor dat daaraan voldoet.
